Blog
Categoriën
© Tirol Werbung / Rodler Ilvy
Eten & drinken
© Bert Heinzelmeier
Mensen
© Tirol Werbung / Aichner Bernhard
Cultuur
© Tirol Werbung / Moore Casey
Attracties
© Tirol Werbung / Herbig Hans
Familie
© Tirol Werbung / Schwarz Jens
Andere
© Tirol Werbung / Neusser Peter
Sport

Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet

Bijgewerkt op 22.12.2021 in Attracties, Foto's: Espen Eichhöfer

Of iets bijzonder is, is vaak een kwestie van perspectief. Is iets onveranderd sinds onze kindertijd, dan staan we er zelden nog bij stil, dat iets is zoals het is. Maar gebeurt er, als je een fotograaf op pad stuurt door Tirol, die nog nooit in Tirol geweest is? Slaagt hij erin onze lievelingsplekjes zo te portretteren, dat we ze plots met andere ogen bekijken?

Fotograaf Espen over deze foto: “Als fotograaf ben ik vaak alleen op pad. Misschien is dat de reden waarom ik graag mensen portretteer. Op de dag dat deze foto in Vals werd gemaakt, ontmoette ik niemand. Op zoek naar een goed motief reed ik van dal naar ndal, maar alles leek wel verlaten. Enigszins gefrustreerd stopte ik om een kleine kudde geiten te observeren. Toen ik terugliep naar de auto, keek deze politieagent me plotseling aan. “Eindelijk een mens!”, dacht ik. Al was ie van karton. Het portret dat ik van de politieagent maakte was ook het begin van een reeks goede foto's over de vallei."
Fotograaf Espen over deze foto: “Als fotograaf ben ik vaak alleen op pad. Misschien is dat de reden waarom ik graag mensen portretteer. Op de dag dat deze foto in Vals werd gemaakt, ontmoette ik niemand. Op zoek naar een goed motief reed ik van dal naar ndal, maar alles leek wel verlaten. Enigszins gefrustreerd stopte ik om een kleine kudde geiten te observeren. Toen ik terugliep naar de auto, keek deze politieagent me plotseling aan. “Eindelijk een mens!”, dacht ik. Al was ie van karton. Het portret dat ik van de politieagent maakte was ook het begin van een reeks goede foto's over de vallei."

Fotograaf Espen over deze foto: “Ik woon in een grote stad en hier heerst klaarheid: de straten zijn er bijvoorbeeld voor de auto's. De kippen, eenden en gansen hier in het Ötztal zien dat duidelijk anders dan ik, de stadsbewoner. Dat was eigenlijk de reden waarom ik in de eerste plaats stopte, omdat deze vogels helemaal niet onder de indruk waren van mijn auto en bleven gewoon stilstaan. Toen ik uitstapte om hen te fotograferen, kwam er een gans dichterbij en viel me aan. Ik vluchtte de auto in tot de gans zijn interesse in mij verloor. Maar toen ik uitstapte om meer foto's te maken, kwam ze meteen terug naar me toe. We herhaalden het spel totdat ik het opgaf en ik reisde verder met die foto's die ik had kunnen bemachtigen."
Fotograaf Espen over deze foto: “Ik woon in een grote stad en hier heerst klaarheid: de straten zijn er bijvoorbeeld voor de auto's. De kippen, eenden en gansen hier in het Ötztal zien dat duidelijk anders dan ik, de stadsbewoner. Dat was eigenlijk de reden waarom ik in de eerste plaats stopte, omdat deze vogels helemaal niet onder de indruk waren van mijn auto en bleven gewoon stilstaan. Toen ik uitstapte om hen te fotograferen, kwam er een gans dichterbij en viel me aan. Ik vluchtte de auto in tot de gans zijn interesse in mij verloor. Maar toen ik uitstapte om meer foto's te maken, kwam ze meteen terug naar me toe. We herhaalden het spel totdat ik het opgaf en ik reisde verder met die foto's die ik had kunnen bemachtigen."

Fotograaf Espen over deze foto: “Voor iemand zoals ik, die nog nooit in Tirol geweest is, zijn vele plekken hier heel exotisch - en nergens was dit gevoel zo uitgesproken als in het klooster van Zams. Enerzijds dit landschap met zijn steile berghellingen. Ja, in Noorwegen, waar ik geboren ben, zijn ook bergen, maar daar zijn ze veel ronder en minder hoog. En dan nog die landbouw, dat was verbazingwekkend. Ik wist niet eens dat zoiets bestond. De non op de foto is zelf opgegroeid op een boerderij en haar liefdevolle omgang met de dieren was prachtig om te zien. Ik had meteen het gevoel: deze plek is uniek."
Fotograaf Espen over deze foto: “Voor iemand zoals ik, die nog nooit in Tirol geweest is, zijn vele plekken hier heel exotisch - en nergens was dit gevoel zo uitgesproken als in het klooster van Zams. Enerzijds dit landschap met zijn steile berghellingen. Ja, in Noorwegen, waar ik geboren ben, zijn ook bergen, maar daar zijn ze veel ronder en minder hoog. En dan nog die landbouw, dat was verbazingwekkend. Ik wist niet eens dat zoiets bestond. De non op de foto is zelf opgegroeid op een boerderij en haar liefdevolle omgang met de dieren was prachtig om te zien. Ik had meteen het gevoel: deze plek is uniek."

Fotograaf Espen over deze foto: “Ik was meteen gefascineerd door dat raadselachtige stuk ijs in Schmirn. Wat is dat? Wie heeft het gemaakt? Is het gemaakt omwille van toerisme? Wou het dorp dit? Of is dit een hersenspinsel van een kunstenaar? Ik liep een paar keer om het blok heen op zoek naar antwoorden. Twee andere personen keken met evenveel belangstelling naar dit ding als ik. Toen ik hen aansprak, bleken ze ook toeristen te zijn en net zo perplex. Tot op de dag van vandaag ben ik er niet achter gekomen waarom het blok ijs daar stond."
Fotograaf Espen over deze foto: “Ik was meteen gefascineerd door dat raadselachtige stuk ijs in Schmirn. Wat is dat? Wie heeft het gemaakt? Is het gemaakt omwille van toerisme? Wou het dorp dit? Of is dit een hersenspinsel van een kunstenaar? Ik liep een paar keer om het blok heen op zoek naar antwoorden. Twee andere personen keken met evenveel belangstelling naar dit ding als ik. Toen ik hen aansprak, bleken ze ook toeristen te zijn en net zo perplex. Tot op de dag van vandaag ben ik er niet achter gekomen waarom het blok ijs daar stond."

Fotograaf Espen over deze foto: “Wat mij tijdens mijn reis door Tirol zeer gefascineerd heeft: het prachtige hout dat hier wordt gebruikt. Ik had deze kleuren nog nooit zo gezien. Ik weet niet of het te maken heeft met de boomsoort waarvan dit hout stamt of is het hout zodanig verkleurd door de klimatologische omstandigheden. Ik vond het hout hier in ieder geval zo mooi dat ik er foto's van bleef maken. Bij deze staldeur in het Ötztal was ik gefascineerd door de compositie van de verschillende elementen. In Berlijn ga je voor zoiets naar de kunstacademie, maar een boer in Tirol blijkt dat gewoon te kunnen."
Fotograaf Espen over deze foto: “Wat mij tijdens mijn reis door Tirol zeer gefascineerd heeft: het prachtige hout dat hier wordt gebruikt. Ik had deze kleuren nog nooit zo gezien. Ik weet niet of het te maken heeft met de boomsoort waarvan dit hout stamt of is het hout zodanig verkleurd door de klimatologische omstandigheden. Ik vond het hout hier in ieder geval zo mooi dat ik er foto's van bleef maken. Bij deze staldeur in het Ötztal was ik gefascineerd door de compositie van de verschillende elementen. In Berlijn ga je voor zoiets naar de kunstacademie, maar een boer in Tirol blijkt dat gewoon te kunnen."

Fotograaf Espen over deze foto: “Aan het begin van mijn reis kwam ik in een doodlopende straat terecht. Het dal, waar ik naar toe wilde, was afgesloten vanwege lawinegevaar. Eerst baalde ik omdat ik niet verder kon. Ik weet niets van lawines en dacht altijd dat ze toch bijna nooit voorkomen. Maar na verloop van tijd begreep ik hoe alomtegenwoordig ze zijn in Tirol. Deze man in Kaunertal heeft mij erg geholpen en hij was bereid mijn vele vragen te beantwoorden. Nu ken ik niet alleen het verschil tussen losse sneeuw en poederlawines, maar begrijp ik ook hoe lawines deel uitmaken van het dagdagelijkse leven van de Tirolers."
Fotograaf Espen over deze foto: “Aan het begin van mijn reis kwam ik in een doodlopende straat terecht. Het dal, waar ik naar toe wilde, was afgesloten vanwege lawinegevaar. Eerst baalde ik omdat ik niet verder kon. Ik weet niets van lawines en dacht altijd dat ze toch bijna nooit voorkomen. Maar na verloop van tijd begreep ik hoe alomtegenwoordig ze zijn in Tirol. Deze man in Kaunertal heeft mij erg geholpen en hij was bereid mijn vele vragen te beantwoorden. Nu ken ik niet alleen het verschil tussen losse sneeuw en poederlawines, maar begrijp ik ook hoe lawines deel uitmaken van het dagdagelijkse leven van de Tirolers."

Fotograaf Espen over deze foto: “Als visueel denkend persoon reis ik de wereld rond met een zekere mate van stress: ook van plekken waar ik nog nooit ben geweest, heb ik al foto's in mijn hoofd. De perfecte foto van met sneeuw bedekte bergen, is er eentje van. Dit zorgt voor mij voor een tweedeling: aan de ene kant wil ik niet op dezelfde manier een foto van iets maken, dat al miljarden keren bestaat. Anderzijds, omdat ik zo gefascineerd ben door het feit dat deze bergwereld niet zomaar een postkaartmotief is, maar echt bestaat. Terwijl ik hier door de sneeuw liep en de Olperer plotseling boven de Valser-vallei troonde, vond ik de schoonheid zo betoverend, dat het me niet kon schelen, hoe vaak een soortgelijk beeld al bestond. Op dat moment moest ik gewoon de foto maken."
Fotograaf Espen over deze foto: “Als visueel denkend persoon reis ik de wereld rond met een zekere mate van stress: ook van plekken waar ik nog nooit ben geweest, heb ik al foto's in mijn hoofd. De perfecte foto van met sneeuw bedekte bergen, is er eentje van. Dit zorgt voor mij voor een tweedeling: aan de ene kant wil ik niet op dezelfde manier een foto van iets maken, dat al miljarden keren bestaat. Anderzijds, omdat ik zo gefascineerd ben door het feit dat deze bergwereld niet zomaar een postkaartmotief is, maar echt bestaat. Terwijl ik hier door de sneeuw liep en de Olperer plotseling boven de Valser-vallei troonde, vond ik de schoonheid zo betoverend, dat het me niet kon schelen, hoe vaak een soortgelijk beeld al bestond. Op dat moment moest ik gewoon de foto maken."

Fotograaf Espen over deze foto: “Ook al lijkt het op het eerste gezicht niet gebalanceerd, voor mij zijn de auto en de boomstammen op een fascinerende manier in evenwicht. De persoon, die de boomstammen in de auto heeft gelegd, weet hoeveel de maximale lading van zijn auto is. Ik ben dit soort pragmatisme in combinatie met heel veel kennis van zaken steeds weer tegengekomen, zoals hier in Vals, in Tirol."
Fotograaf Espen over deze foto: “Ook al lijkt het op het eerste gezicht niet gebalanceerd, voor mij zijn de auto en de boomstammen op een fascinerende manier in evenwicht. De persoon, die de boomstammen in de auto heeft gelegd, weet hoeveel de maximale lading van zijn auto is. Ik ben dit soort pragmatisme in combinatie met heel veel kennis van zaken steeds weer tegengekomen, zoals hier in Vals, in Tirol."

Fotograaf Espen over deze foto: “Probeert het paard een koe te zijn? Of is het paard een rolmodel voor de koe? Toen ik deze twee bekeek, kreeg ik plotseling de indruk dat ze familie van elkaar waren, en ik voelde me op de een of andere manier aangetrokken tot de vormgelijkenis van de dieren. De boerderij in Paznaun is prachtig. Mijn bezoek aan de boerderij was uniek. De dieren en ik, ik en de dieren. Zon. Perfecte wereld. Ik kan niet precies uitleggen waarom, maar op dat moment had ik die rust nodig, die deze plek uitstraalt."
Fotograaf Espen over deze foto: “Probeert het paard een koe te zijn? Of is het paard een rolmodel voor de koe? Toen ik deze twee bekeek, kreeg ik plotseling de indruk dat ze familie van elkaar waren, en ik voelde me op de een of andere manier aangetrokken tot de vormgelijkenis van de dieren. De boerderij in Paznaun is prachtig. Mijn bezoek aan de boerderij was uniek. De dieren en ik, ik en de dieren. Zon. Perfecte wereld. Ik kan niet precies uitleggen waarom, maar op dat moment had ik die rust nodig, die deze plek uitstraalt."

Waarmee je elke dag geconfronteerd wordt, is niet altijd meer spannend. Het dagelijkse leven en onze routines zorgen ervoor dat we het vertrouwde niet meer als iets unieks, iets moois waarnemen. Denk dan misschien hier even aan en leer je omgeving weer opnieuw te waarderen. 

Een sneeuwvlok die uit het niets verschijnt en als een perfect gevormd kristal een seconde op het puntje van jouw neus blijft hangen, voordat ze smelt. Watermoleculen in de mist, die door de stralen van de ochtendzon in een gouden gordijn veranderen en het donkere bos omhullen. Een koe, die de boer met haar grote ogen aankijkt en aan zijn lichaamstaal herkent, waar ze heen moet lopen.

Kleine, perfecte momenten die ons, mensen, die het geluk hebben veel tijd in Tirol door te brengen, zouden moeten verbazen, maar die niettemin vaak over het hoofd worden gezien.

Groeien we op, dan verliezen we heel snel de vaardigheid ons over dagdagelijkse dingen te verbazen. Neurowetenschappers ontdekten dat de hersenen van volwassenen zogenaamde „resonantieroutines“ creëren, zodat we niet teveel prikkels doorheen de dag ontvangen moeten. Onze kinderen moeten namelijk naar school en de auto naar de garage – dan blijft er maar weinig tijd over om over de kruimelstructuur van onze boterhammen na te denken. Maar het is niet alleen de sleur van het dagdagelijkse leven dat ons ervan weerhoudt verteld te staan over die kleine dingen des levens. Nog nooit in de geschiedenis zijn we zo overrompeld door afbeeldingen, video’s en nieuwtjes. Daardoor zijn we beter geïnformeerd, beter in het classificeren van feiten en ook in het leggen van verbanden. Tegelijkertijd zijn we hierdoor ook vaker “immuun” voor iets nieuws, zijn we minder vaak verrast en ja, ook onder der indruk van bijzondere ervaringen.

Of het nu over de kleurrijke gloed van de Melkweg gaat of het bergpanorama dat aan onze voeten ligt: hoewel we zelf vaak moeilijk kunnen verklaren hoe deze wonderlijke verschijnselen ontstaan, weten we dat de wetenschap het kan. Wie echter denkt alles met een zoekmachine op te lossen, laat zich niet makkelijk betoveren.  Wie wil betoverd worden, doet het best een beetje afstand van zijn of haar manier van dingen classificeren, archiveren en begrijpen. Het verlangen naar het gevoel overweldigd te worden door iets bijzonders, doet ons overigens gekke dingen doen. Denk maar aan: lange, zware, bezwete tochten naar een bergtop, wachtrijen bij de kassa, vliegtuigstoelen. Maar het kan de moeite waard zijn. Want: wie verbaasd wordt, leeft in het “nu”, ontsnapt aan de dagelijkse sleur en geniet van dat heerlijk gevoel van vervreemding. Goethe zei al dat verbazing het hoogste goed is, dat een mens bereiken kan, en voor Plato was verbazing het begin van elke filosofie, want alleen de confrontatie met het onverwachte voert tot het vergaren van kennis.

Ook de moderne wetenschap heeft intussen bewezen dat verbazing ons tot een beter mens maakt: psychologen uit de VS hebben bijvoorbeeld ontdekt dat mensen die vol ontzag zijn, behulpzamer en coöperatiever zijn. In een onderzoek mocht de ene groep proefpersonen onder sequoia's wandelen, terwijl de ander groep een saai kantoorgebouw bezocht. Het resultaat: degenen die bomen bewonderden, waren nadien genereuzer bij het uitdelen van geschenken en waren meer bereid om te helpen bij het oppakken van schrijfgerei, dat schijnbaar per ongeluk was gevallen. Volgens de wetenschap ligt dus de reden voor dit altruïstische gedrag in het feit dat mensen die verbazing voelen, zichzelf minder serieus nemen.

Als ons eigen interpretatie van de wereld door elkaar wordt geschud - al is het maar voor een moment - zijn we beter in staat onszelf te zien, als onderdeel van iets groters. Bij mensen die regelmatig met verwondering naar hun omgeving kijken, verhuist het anders zo dominante ego naar de achtergrond en komen daardoor meer op voor hun medemens. Dat zijn toch goede redenen om je opnieuw te laten verbazen, niet? Het voornemen het leven met kinderlijke verbazing te beleven, is natuurlijk makkelijker gezegd als gedaan. 

En daar komt dan onze tip. Om het voor de hand liggende opnieuw te ontdekken, volstaat het een beetje vrije tijd te hebben en een frisse blik op het leven, die je bijvoorbeeld van een goeie vriend kunt uitlenen, die nog nooit de Alpen bezocht – zoals Espen Eichhöfer, de fotograaf van de fotoserie op deze pagina's, die de winterse bergen kent uit zijn geboorteland Noorwegen, maar nog nooit Tirol bezocht.

Dan ga samen op pad, vertoef op plaatsen, die voor de een vanzelfsprekend zijn, maar voor de ander totaal vreemd. Laat je betoveren door het zachte wiegen van de kruin van de esdoorn, bewonder het samenspel van generaties op een boerderij en schrik van de moed waarmee de gemzenkudde op de besneeuwde steile helling iets te eten zoekt - en voor je het weet, kan het ietwat vertrouwde Tirol, plots weer zijn wat het werkelijk is: geweldig.

Laatste artikel van Wolfgang Westermeier
Bijgewerkt op 31.10.2022 in Attracties
5 must-haves van de Tiroolse kerstmarkten
3 min. leestijd
Bijgewerkt op 10.04.2022 in Attracties
5 Manieren om zichzelf te ontdekken
3 min. leestijd
Bijgewerkt op 14.02.2022 in Mensen
Liefde alom: Kate en Michl
6 min. leestijd
Bijgewerkt op 01.02.2022 in Attracties
5 bergdorpen voor wintersporters
3 min. leestijd
Bijgewerkt op 24.01.2022 in Attracties
5 boerderijen voor een sneeuwvakantie
2 min. leestijd
Plaatsen: Piburger See. 
, © Tirol Werbung, Ramon Haindl
Bijgewerkt op 11.01.2022 in Attracties
5 maal ijskoude schoonheid
2 min. leestijd
De geprepareerde wegen geven aan waarheen de route voert.
Bijgewerkt op 03.01.2022 in Andere
Zonder stress
8 min. leestijd
Paul Schweinester
Bijgewerkt op 30.03.2021 in Cultuur
Hoor jij het ook?: De beste akoestische ruimtes in Tirol
8 min. leestijd
Alle artikelen van Wolfgang Westermeier
Geen reacties beschikbaar
Schrijf een reactie

Verder blijven lezen

Omhoog

Is uw mailbox ook aan vakantie toe?

Abonneer u dan hier op onze newsletter met exclusieve vakantietips uit Tirol.