Blog
Categoriën
© Tirol Werbung / Rodler Ilvy
Eten & drinken
© Bert Heinzelmeier
Mensen
© Tirol Werbung / Aichner Bernhard
Cultuur
© Tirol Werbung / Moore Casey
Attracties
© Tirol Werbung / Herbig Hans
Familie
© Tirol Werbung / Schwarz Jens
Andere
© Tirol Werbung / Neusser Peter
Sport

Wintersport tot de vijfde macht

Bijgewerkt op 07.11.2022 in Sport, Foto's: Bernhard Poscher

De Wilde Mannle doemt op. Het is bijna 9 uur, we glijden over de sneeuw, die zachtjes knarst onder de vellen van onze toerski's. De Wilde Mannle is massief, bombastisch en vrij hoog. Om precies te zijn: 3.019 meter hoog. "We moeten eerst langs de Wilde Mannle wandelen, pas dan zien we waar we vandaag eigenlijk heen willen", zegt Kilian, onze berggids uit Vent. Sinds 7 uur deze morgen reist hij met Vanessa en mezelf door de Ötztaler Alpen. De Wilde Mannle ligt op onze tocht naar de Ötztaler Urkund, een bergtop bij de Wildspitze. Daar willen we heen. Als we erin slagen natuurlijk. 

We maken kennis met de Wilde Mannle op de derde dag van ons duel. Vanessa en ik verblijven vier dagen in het Ötztal. Vanessa woont in de buurt van Innsbruck en in haar vrije tijd is ze vooral druk met fietsen, snowboarden en fotograferen. Ik woon bij de Bodensee, waar je Maultaschen in plaats van Schlutzkrapfen krijgt, de heuvels glooiender zijn en de buitenactiviteiten iets meer relaxed. Vanessa wil mij haar nieuwe thuishaven, Tirol, tonen - en met me duelleren. Vier dagen, vijf sporten, een doel: beter zijn dan het andere. Biatlon, langlaufen, rodelen, snowboarden, skiën. Sommige sporten kunnen we goed, andere sporten moeten we nog leren. Makkie, denk ik, want ik hou van sneeuw. Skiën? Kan ik sinds ik drie ben. Snowboarden? Vaker gedaan. Biatlon? Kan niet zo moeilijk zijn. En skitoeren op grote hoogte zijn toch gewoon pittige skitoeren? Ik weet dat ik kan winnen. En dan ontmoet ik Vanessa.

Merlin en Vanessa zijn er beiden van overtuigd dat ze kunnen winnen. Maar wie wint er uiteindelijk?
Merlin en Vanessa zijn er beiden van overtuigd dat ze kunnen winnen. Maar wie wint er uiteindelijk?

Dag 1: Langlaufen

"Hé, ram je stokken niet zo in de loipe. We langlaufen, niet stokken duwen", roept Martin. Hij is al 20 jaar langlaufleraar en probeert ons te leren skaten en biatlonschieten. In Niederthai, een kleine gemeente in de Horlachvallei, op ongeveer een halfuur rijden van Sölden, skaten we over de langlaufloipe. De zon verwarmt onze rug, we staan op smalle ski's en doen ons uiterste best.

De belangrijkste regel bij het langlaufen: de armen ondersteunen de benen, niet andersom.
Martin, de langlaufleraar

Hij vormt met zijn langlaufski's een V en wij volgen. Vanessa glijdt uit, landt in de sneeuw, ik strompel wat verderop over mijn ski's. Maarten lacht. "Ok, we trekken de ski’s nog eens uit. Jullie moeten jezelf beter controleren." We staan achter Martin op de loipe, glijden en springen door de sneeuw, onze voeten in een V-vorm. "Langlaufen is één van de meest complexe sporten: je gebruikt meer dan 90 procent van je spieren", zegt hij. Laat ons nog een beetje oefenen.
 

Langlaufen is toch moeilijker als gedacht. Daarom krijgen ze beiden nog meer tips van langlaufleraar Martin.
Langlaufen is toch moeilijker als gedacht. Daarom krijgen ze beiden nog meer tips van langlaufleraar Martin.

Na bijna twee uur struikelen en weer opstaan, skaten we langzaam. We vallen steeds minder, het wordt steeds leuker. "Zo, nu gaan we schieten", zegt Martin. Sinds 4 jaar kunnen sportliefhebbers in Niederthai leren schieten. Met echte geweren en op een echte schietbaan. Een klein verschil: het geweer vuurt laserstralen af en geen projectielen. Het effect is niettemin hetzelfde: wordt de witte schijf geraakt, dan wordt ze zwart. "Laat het geweer op de palm van je hand rusten en druk je ellenboog in je heup", legt Michael van Nordic Team Niederthai uit. De laserstraal dansen op het doelwit, elke hartslag duwt het geweer omhoog. Ik haal de trekker over. Het doel blijft wit. "Start bovenaan de doelschijf met je laserstraal en druk dan af", stelt Michael voor. De laserstraal is bovenaan de doelschijf, ik richt en haal de trekker over, het doel wordt zwart. "Heel goed", zegt Michaël. Maar ik ben te langzaam. Aankomen, liggen, schieten, opstaan. Michael zegt: "Beroepssporters hebben hier 25 seconden voor nodig". Vanessa en ik hebben 15 minuten gebruikt. Mijn schijf wordt drie keer zwart, Vanessa raakt twee keer. "Vandaag win jij", geeft Vanessa toe. Dag één - gewonnen. Het kan zo doorgaan.

Wie het doel wil raken, moet heel precies werken. Merlin slaagt erin driemaal het doel te raken.
Wie het doel wil raken, moet heel precies werken. Merlin slaagt erin driemaal het doel te raken.

Vanessa raakt tweemaal het doel. Daarom wint Merlin vandaag.
Vanessa raakt tweemaal het doel. Daarom wint Merlin vandaag.

Dag 2: Op de skipiste

`s Morgensvroeg verkennen we het skigebied Hochoetz. De pistes zijn nog leeg, de sneeuw is hard en gerild. Perfecte omstandigheden voor een wedstrijdje. Omdat we allebei vaak op de piste staan, maken we het onszelf een beetje moeilijker: Vanessa leert mij vandaag snowboarden en ik leer haar skiën. Diegene wint, die aan het einde van de dag de nieuwe discipline beter beheerst.

Bij het snowboarden is het belangrijk dat je gevoel voor je board krijgt.
Vanessa

Ik draai langzaam de punt van het snowboard richting het dal, krijg snelheid, glij over de piste en word steeds sneller. "Houd je bovenlichaam stil!" roept Vanessa me na. Te laat. Het bord kantelt naar voren, ik land met mijn gezicht in de harde sneeuw. Opstaan, helm weer goed opzetten, nieuwe poging. Twee uur lang lig, glij en zit ik op de piste, en dan lijkt het wel alsof het plots steeds vaker lijkt te lukken. 

Merlijn dacht dat snowboarden makkelijker was.
Merlijn dacht dat snowboarden makkelijker was.

`s Middags ruilen we het snowboard in voor ski's. "Nou, bij het skiën is het vooral belangrijk dat je...". Ik kom niet verder. Vanessa schiet langs me heen, ski's parallel, armen gebogen, stokken onder haar oksels. Vlot verdwijnt ze achter een heuveltop. "Mijn vader zette me voor het eerst op ski's toen ik drie was", zegt ze bij de volgende heuveltop en grijnst. Mij hoeft niemand meer te leren skiën. Weliswaar verloor ik vandaag, niettemin heb ik vandaag ook geleerd dat snowboarden echt leuk is.

Vanessa is een perfecte skiester en wint op dag 2 van het duel.
Vanessa is een perfecte skiester en wint op dag 2 van het duel.

Dag 3: Zonder lift

Halverwege onze persoonlijke Olympische Winterspelen gloeien mijn bovenbenen. Om 7 uur komen we aan in Vent. Het bergdorp ligt in een klein zijdal met steil oprijzende bergen, waarvan de toppen in het donker van de dageraad verdwijnen. Killian staat voor ons. Rode jas, licht baard, intussen 25 jaar berggids. Rond zijn middel zit een klimharnas met touwen, karabijnhaken en een slinger. "Laten we de Ötztaler Urkund beklimmen", stelt Kilian voor. De 3.554 meter hoge berg ligt ergens links van ons, achter de Wilder Mannle, direct onder de Wildspitze, de op één na hoogste berg van Oostenrijk. 3.500 meter? Zo hoog? "Dat kunnen we", zegt Kilian. "Het is belangrijk dat we bij de start het rustig aandoen. Veel toerskiërs starten te snel.” We wandelen rustig door de sneeuw de helling op terwijl de zon steeds hoger stijgt.

Om op de Ötztaler Urkund te komen, moeten Merlin en Vanessa hun krachten goed indelen en nieuwe technieken leren.
Om op de Ötztaler Urkund te komen, moeten Merlin en Vanessa hun krachten goed indelen en nieuwe technieken leren.

Na drie uur doemt de top van de Wildspitze voor ons op, vlak daaronder zien we de Rofenkarferner, de gletsjer. "Ik kwam ik vroeger wel eens ijsklimmen", zegt Kilian, terwijl hij met zijn skistok naar een steile klif wijst. Inmiddels is de gletsjer achter de klifrand verdwenen. We steken de morene over en horen niets anders dan onze ski's die over de sneeuw slepen. Onze adem vormt zich tot kleine wolkjes. Ik probeer de tips van Kilian op te volgen.

Energie sparen, je voeten niet optillen maar de ski’s over de sneeuw laten schuifelen. De vellen moeten steeds vlak boven de sneeuw zijn.
Killian, de berggids

Toch krijg ik het al snel moeilijk met ademhalen, terwijl Vanessa de berglucht gewend lijkt te zijn van haar reizen door Zuid-Amerika. Al snel bereiken we de gletsjer: zijn hier geen spleten waar je in kunt vallen? "Maak je geen zorgen, alle spleten zijn vol met sneeuw", stelt Kilian ons gerust.

De berggids Kilian geeft Vanessa en Merlin veel tips, zodat ze hun krachten niet meteen verliezen. De voeten niet optillen maar beter de ski’s over de sneeuw laten schuifelen.
De berggids Kilian geeft Vanessa en Merlin veel tips, zodat ze hun krachten niet meteen verliezen. De voeten niet optillen maar beter de ski’s over de sneeuw laten schuifelen.

Na zes uur staan we op het Ötztal Urkund. Van hieruit kunnen we de toppen van de Berner Alpen in het westen zien, in het oosten zien we de Schobergruppe -groep, ertussenin valleien met groene weiden en kleine huizen en hutten. We pakken onze snacks uit en nemen een grote slok water. Het is geweldig. Uiteindelijk zijn we zo uitgeput dat we helemaal vergeten erover te discussiëren wie de winnaar is.

Dag 4: Rodelen

"Een helm om te sleeën? Echt?" vraag ik. Het is 9 uur ’s ochtends en we staan op een parkeerplaats in het Sulztal. 'We gaan niet sleeën, we gaan rodelen', zegt Vanessa, terwijl ze me nogmaals mijn helm toereikt. "Die ga je nodig hebben." Het is niet de eerste keer dat Vanessa op een rodel de berg afglijdt.

Rodelen is de gevaarlijkste sport die we deze week uitoefenen. Je zult versteld staan hoe snel die dingen gaan.
Vanessa

Na alle waarschuwingen krijg ik ook nog een lesje in rodelen: sturen doe je met je voeten of door naar links of rechts te leunen. “En om te remmen, trek je de slee aan de voorkant omhoog. Tot nu toe alles duidelijk?' Tot nu toe alles duidelijk.
Vanessa deelt nog snel een paar rodeltips met Merlin voor vertrek.
Vanessa deelt nog snel een paar rodeltips met Merlin voor vertrek.

Met de juiste uitrusting vertrekken Merlin en Vanessa.
Met de juiste uitrusting vertrekken Merlin en Vanessa.

Met de helm in onze rugzak en de rodels vertrekken we. Kauwen krijsen in de kruin van een dennenboom, sneeuwvlokken vallen uit de lucht, de zon glinstert door de wolken. We komen bij een sparrenbos voorbij, mos hangt aan de takken. Onze smartphones staan op stil, niets verstoort de rust. We genieten van deze langzaamheid, iedereen kan vrijuit denken. Na twee en een half uur bereiken we de Amberger Hütte. We zetten onze rodels in de sneeuw en bestellen Kaiserschmarrn met appelmoes, veenbessen en poedersuiker - zo wit als de sneeuw onder onze voeten.

Vandaag is de laatste dag van ons duel. We moeten nog een winnaar kiezen? 'Moet het altijd om winnen gaan?' vraagt Vanessa, terwijl ze haar vork in de Kaiserschmarrn steekt en de lekkernij in de veenbessen doopt. Ze heeft gelijk. Vakantie zou geen wedstrijd moeten zijn. "Het is veel fijner om opnieuw een beginner te kunnen zijn en nieuwe sporten te leren", zegt ze. We hebben de afgelopen 4 dagen eigenlijk veel beleefd en vele nieuwe ervaringen opgedaan. En daarvoor ook de mooiste curve mogen ervaren, die er voor volwassenen bestaat: de leercurve. Ik doop mijn vork nog twee keer in de Granten, zoals de veenbessen hier in het Ötztal worden genoemd, en dan is mijn bord leeg. 

Na een lekkere lunch op de Amberger Hütte rodelen Vanessa en Merlin om het snelst naar beneden.
Na een lekkere lunch op de Amberger Hütte rodelen Vanessa en Merlin om het snelst naar beneden.

We zetten onze helmen op en gaan op de rodels zitten. Al snel komen we op snelheid, de rodels gaan steeds sneller. We glijden langs bomen en rotsen. De helm beschermt tegen de wind maar ook bij eventuele botsingen met de rotsen die naast de rodelpiste oprijzen. Vanessa had gelijk, die rodels gaan heel erg snel. En als je niet oppast, vlieg je in een krappe bocht uit de baan. Ik leer al snel, dat ik moet afremmen vooraleer een manoeuvre maak. Weer wat geleerd.

Vanessa en Merlin genieten van Tirol en verheugen zich op de vele uitdagingen.
Vanessa en Merlin genieten van Tirol en verheugen zich op de vele uitdagingen.

Ramenplaatser, goudsmid, uitsmijter. Nu freelance journalist. Studeerde geschiedenis, etnologie en communicatiewetenschappen in Freiburg, München en Canada. Studeerde oa. aan de Duitse School voor Journalistiek. Slaapt liever buiten dan binnen en dan natuurlijk, het liefst in Tirol.

Geen reacties beschikbaar
Schrijf een reactie

Verder blijven lezen

Omhoog

Is uw mailbox ook aan vakantie toe?

Abonneer u dan hier op onze newsletter met exclusieve vakantietips uit Tirol.