Omschrijving
Dag 1 (zwarte route [moeilijk])
Afstand: 7,0 km
Duur: 6:45 uur
Bestemming: Bettelwurfhütte
Voor deze tocht moet je geen last hebben van hoogtevrees en zeker van je voeten zijn! Vanaf de bushalte lopen we een stukje terug over de weg en slaan dan rechtsaf richting Halltal. Na ongeveer 200 meter komt de parkeerplaats bij de ingang van het Halltal in zicht, waar ook een speeltuin voor kinderen en informatieborden over de geschiedenis van de zoutwinning en het alpinisme te vinden zijn. We volgen de Halltalstraße tot aan de drinkwatertunnel, waar we het beekje oversteken en pad nr. 222 inslaan, eerst over puin, daarna steil door bergdennen, deels beveiligd met staalkabels, tot aan de Bettelwurfhütte (2077 m). Deze hut werd tussen 1891 en 1893 gebouwd door de Innsbruckse alpinist Julius Pock en de bergbeklimmersvereniging Wilde Bande. Hier kunnen we even uitrusten en onze overnachtingsbagage achterlaten, om met lichtere bepakking het blootgestelde pad naar de top te nemen. Via een bergkam gaat het daarna steil omhoog. Het pad wordt uitdagender en je loopt deels blootgesteld langs de bergkam boven het Bettelwurfkar. Vervolgens volg je het pad, dat voldoende met staalkabels is beveiligd, langs een geul tot aan de top van de Große Bettelwurf (2726 m), die we na 5:30 uur bereiken. Terug naar de hut gaan we via dezelfde route; een stevige maaltijd en een weids uitzicht maken de inspanningen meer dan goed.
Dag 2 [rode tocht [gemiddeld])
Afstand: 11 km
Duur: 5:00 uur
Vanuit de hut hebben we een goed overzicht over een groot deel van de route van vandaag: de twee door de gletsjer afgeronde toppen direct in het zuiden, aan de andere kant van het Halltal, zullen we vanuit het westen in een grote boog oversteken om terug te keren naar het startpunt. Eerst volgen we wandelpad 222 verder naar het westen naar de Lafatscher Joch, die we na wat stijgen en dalen bereiken. Vanaf deze brede bergkam dalen we nu aan de linkerkant af naar de Issanger (1626 m) of in de richting van St. Magdalena. De Issanger, een voormalig weidegebied voor de trek- en werkdieren van de mijnbouw, is qua schoonheid nauwelijks te overtreffen en vormt het toneel van jaarlijkse onderhoudsacties door de vrijwilligers van Team Karwendel. Om te voorkomen dat de soortenrijke bloemenweiden dichtgroeien met bergdennen, moeten ze regelmatig worden gemaaid. Na een korte pauze volgen we de bosweg even bergopwaarts naar het Issjöchl, waar deze een scherpe bocht naar rechts maakt. Vóór de volgende bocht naar links splitst ons pad zich aan de rechterkant af richting Törl en de Thaurer Alm, om vervolgens boven de bosweg in zuidelijke richting over de grindvlakten omhoog te lopen. Bij het Törl waait de wind uit het Inntal ons tegemoet: plotseling strekt het uitzicht zich uit tot ver voorbij Innsbruck. In plaats van nu af te dalen naar de Thaurer Alm (ook een mogelijkheid, dan verder zoals bij tocht 6), beklimmen we bij droge omstandigheden links via een smal pad de met bergdennen begroeide Thaurer Zunterkopf (1918 m), om vervolgens op de bergkam, langs een kort stuk dat met touwen is beveiligd, de Haller Zunterkopf (1966 m) te beklimmen. De top met prachtig uitzicht, gelegen tussen de majestueuze Bettelwurf en het Inntal, nodigt uit tot een pauze, terwijl we de tocht nog eens de revue laten passeren. Tot slot volgen we het smalle pad over nog een met touwen beveiligd stuk in de rotsen. Op de brede bergkam gaat het nu langzaam bergafwaarts naar de Hochmahdkopf (1738 m) en vervolgens steil naar beneden over de Heuberg naar de parkeerplaats bij de ingang van het Halltal en naar de bushalte.