Geen generalisaties, alstublieft! Dat zou nergens zo oneerlijk zijn als in Tirol. Het karakter van de Tirolers is net zo verschillend als de hoogte van de bergtoppen in de verschillende dalen. De Tiroler lijkt misschien grof. Maar dat ligt voor een groot deel aan de taal. Koppig? Nogmaals, niet in het algemeen, maar eerder ja. Soms is het zinvol om geen compromissen te sluiten. Anders zouden eeuwenoude tradities waarschijnlijk niet zo lang stand hebben gehouden.
Van de Oberlanders (alle Tirolers ten westen van de Melach in Kematen) wordt zelfs gezegd dat ze deze eigenschappen hebben. Maar dat betekent niet dat de Oberlanders niet lief zijn. Ze hebben gewoon wat meer tijd nodig om vertrouwen te winnen. Als het ijs eenmaal gebroken is, gaan vriendschappen vaak een leven lang mee. Bovendien zijn Oberlanders absoluut eerlijk. Daar kun je op vertrouwen.
Dit wordt dan weer beloofd aan de Unterländer (vanaf Kematen oostwaarts, met uitzondering van Innsbruck). Het wordt de Unterländer maar al te gemakkelijk tegen de borst gedrukt. Dat geeft soms de indruk van oppervlakkigheid en leugenachtigheid. Je moet ervan genieten en het niet te serieus nemen! We nemen het ook met humor. Niet voor niets circuleren er grappige gezegden als "Een begrafenis in het Unterland is grappiger dan een bruiloft in het Oberland" of "Voordat je een kus krijgt van een Oberländer, krijg eerst een kind van een Unterländer". In dit specifieke geval moet het laatste een beetje serieuzer worden genomen.
Ongelooflijk, maar waar: er zijn velen onder ons die niet kunnen skiën omdat ze het nooit goed hebben geleerd of het gewoon niet leuk vinden. Ze maken het gewoon niet bekend. Ik behoor tot beide groepen, maar niemand gelooft me.
Misschien moet ik niet naar de après-ski gaan met mijn ski-uitrusting... Voetbal? Hoop doet leven. En je geeft brieven op.
We zijn een toeristisch land, wat niet betekent dat we allemaal zijn zoals in het legendarische tv-programma "Die Piefke-Saga" uit de jaren 80 van de vorige eeuw.
Iedereen die de sage kent, weet dat er in alle toeristische regio's van de wereld "Griaßler" zijn (een neppersoon, meestal een herbergier, die overdreven vriendelijkheid veinst tegenover gasten om hen over te halen in zijn etablissement te consumeren). Uit eigen ervaring kan ik alleen maar zeggen dat ik in Tirol maar weinig "Griaßler" ben tegengekomen. Ik ben bijvoorbeeld nog nooit door een Tiroolse berghut-eigenaar het restaurant in getrokken omdat hij wilde dat ik de dagschotel probeerde, zoals me jaren geleden in Rimini voor een pizzeria met een Italiaanse ober overkwam.... of misschien hoorde hij niet eens bij het restaurant? Zou ook kunnen. Oeps.
Het is ook niet overal zo. In Innsbruck zelf spreken mensen vaak graag een aangepast Hoogduits dat de rest van de Tirolers niet altijd graag hoort omdat het arrogant overkomt, zoals: "Da habm wir sehr glacht" in plaats van "Do homma volle glocht". Het grof klinkende "KKK" wordt in overeenkomstige woorden onderdrukt. In overwegend Oberlandse gebieden is het anders. Daar blijken namen als "Christian" vaak tongbrekers te zijn. Dit wordt al snel "KKKrischtian". De "Jakob" wordt al snel een "JaKKKopp", zo niet een "Joggl", om de "KKK" te vermijden.
Een bijzonderheid die heel Tirol verenigt en de communicatie veel gemakkelijker maakt. Net als de vriendelijke "Stamperl" (glas schnaps, bij voorkeur zelf gedestilleerd) die samen wordt gedronken. Of het nu verdacht of open is, iedereen wordt buiten de steden op straat begroet (het is niet netjes om dat daar te doen, je zou het niet aankunnen). Bij voorkeur met "Griaß di" of "Griaß enKKK". Ook "Servus" en "Heil" bij bekende gezichten. Deze begroeting heeft helemaal niets te maken met nazi-socialisme! Je wenst de ander alleen het beste. En dat hij altijd "heil" mag zijn, d.w.z. gespaard van het kwaad.
Dat is niet waar, hoewel het soms wel praktisch zou zijn. Een dirndl is licht en luchtig, zelfs in de zomer (met uitzondering van de traditionele klederdracht, die meestal van zware stoffen is gemaakt) en staat elke vrouw, of ze nu rond, dun, oud of jong is. En de wasbestendige lederhosen zijn sowieso een hit. Bij tentfeesten en processies is de Tiroolse klederdracht echter een must voor elke traditiebewuste inwoner, en op veel plaatsen in de horeca bij obers en serveersters. Hier niet altijd geheel vrijwillig.
Niet waar, hoewel mensen graag feesten, al is het maar op feestjes in feesttenten. Als de feeststemming goed is, jodelen mensen soms. Maar dat betekent niet dat iedereen het kan! Vooral de "Schuachplattler" vereist oefening en vaardigheid. Meestal jodelt alleen de muziekgroep die voor het feest is geboekt. Dit is steeds vaker het geval in het Zillertal. Dit komt waarschijnlijk omdat het Zillertal ook de grootste dichtheid aan muziekgroepen in Tirol heeft.
Deze indruk ontstaat omdat een Tiroler de neiging heeft zich onafhankelijk en niet per se Oostenrijker te voelen. Maar elke Tiroler die ooit in Wenen is geweest, weet hoe open ze daar ontvangen worden. De Weners lijken van ons te houden. En dat vleit ons weer.
Niet waar. Toen ik een platlander eens uitlegde dat je voor veel alpine wegen die toegankelijk zijn voor auto's geen vierwielaandrijving nodig hebt, maar dat je die wegen ook prima kunt rijden in een Suzuki Swift, wilde hij niet opscheppen in zijn nieuwe Golf GTI. En toen hij de eerste hobbel raakte, zweette hij alsof het dertig graden in de schaduw was, wat vrij zeldzaam is in Tirol. Er gebeurde niets met zijn slee.
Ik wist het! Vierwielaandrijving is nog steeds erg populair, vooral in de winter, omdat het menig steile klim vergemakkelijkt. Maar hebben we er allemaal een? Iedereen die denkt dat we toch allemaal in steile gebieden wonen, dat onze huizen alleen maar hellingen hebben en dat je stijgijzers nodig hebt om in de winter thuis te komen, zou eens een kijkje moeten nemen in het Inntal. Daar bruist het van het leven. De meeste Tirolers wonen links en rechts van de Inn en helemaal niet op de berg.
Gedeeltelijk waar. Vroeger meer dan nu. En als ze het doen, is het op folkfestivals, meestal jongere jongens. Maar dan is het snel weer voorbij en is het weer terug naar het roken van de vredespijp of sigaret. Door het toenemende rookverbod in openbare gelegenheden, ook in festivaltenten, drinken mensen weer steeds vaker een "Versöhnungs-Schnapserl" of een half biertje.
Dat is waar. Maar alleen in Tirol. Ons geheim (aan niemand vertellen): de bergen zijn onze wegwijzers. We zijn verdwaald in het vlakke land...
