Blog
Categoriën
© Tirol Werbung / Rodler Ilvy
Eten & drinken
© Bert Heinzelmeier
Mensen
© Tirol Werbung / Aichner Bernhard
Cultuur
© Tirol Werbung / Moore Casey
Attracties
© Tirol Werbung / Herbig Hans
Familie
© Tirol Werbung / Schwarz Jens
Andere
© Tirol Werbung / Neusser Peter
Sport

Dumplings zoals oma maakte

Bijgewerkt voor 3 dagen in Eten & drinken, Foto's: Regina Recht

Er zijn maar weinig gerechten die voor Tirolers en andere liefhebbers van Tirol zulke aangename herinneringen creëren als goed gemaakte knoedels. We vroegen vier ervaren chefs om hun beste recepten met ons te delen. Tijdens de voorbereiding vertelden ze de verhalen die ze associëren met de ronde wonderen.

"Maak altijd een voorbeeld knoedel!"

Agnes Kreidl, 65, woont op de Pirchnerhof bij Schwaz. Hun specialiteit: Lenten dumplings.

Van oma heb ik leren koken. Mama was altijd in het veld of in de stal of bij de gasten. Maar ik kon altijd bij oma terecht. Dat was geweldig. Al was er altijd werk aan de winkel, zoals het schillen van appels of aardappelen.

Destijds was het maken van dumplings extreem vermoeiend omdat de houtkachel steeds uitging. Het is een stuk makkelijker vandaag.

Vroeger waren er heel vaak knoedels. Soms wilde ik haar niet meer zien. Vandaag eten we misschien elke twee weken dumplings. En ik waardeer ze veel meer: ​​makkelijk te maken, vullend – en je hebt de ingrediënten bijna altijd bij je, zeker als je op een boerderij zoals ik woont. We zijn hier voor 80 procent zelfvoorzienend.

Ik herinner me nog een liedje uit mijn kindertijd: "Wat is het voor een tog?" Maandag was dumpling tog. Dinsdag pasta tog en vrijdag fast tog.

De nuchtere dumplings bevatten brood, melk, eieren en veel verse kruiden uit de tuin, peterselie en bieslook. En uien, die je van tevoren moet bakken. Mijn extra ingrediënt is nootmuskaat - ik denk ook niet dat veel mensen dat doen. Er zijn bijvoorbeeld bruine bonen.

Wij runnen hier als familie de grote boerderij. Ik heb vijf kinderen en twaalf kleinkinderen. En zo geven we de waardevolle kennis altijd door van generatie op generatie.

Een belangrijke tip van mijn oma: maak altijd een voorbeeld dumpling! Ze keek toen hoe hij het in het water deed. Als het verkruimeld is, kun je nog wat bloem toevoegen. Maar dat is haar nooit echt overkomen. Oma's dumplings waren altijd perfect."

"Je kunt pas trouwen als je knoedels kunt maken."

Elisabeth Bosak, 72, van de Achensee. Hun specialiteit: Kaspressknödel

Ik ben opgegroeid met vier broers en zussen op een bergboerderij in Stubai. We hadden niet veel. En tot op de dag van vandaag ben ik nog steeds onder de indruk van hoe mijn moeder zulke heerlijke gerechten toverde. Ze leerde me ook hoe ik knoedels moest maken en zei altijd: 'Je kunt pas trouwen als je knoedels kunt maken.' Maar er was één delicatesse die ik niet kende toen ik jong was: Kaspressknödel. Die in het Oberland zijn er gewoon niet zo goed in.

Later ben ik voor mijn man naar de Achensee verhuisd en in deze regio moet je gewoon Kaspressknödel maken. Dit zijn de beste dumplings voor mij. In het begin deed ik vaak iets verkeerd. Het deeg was te zacht en ze vielen uit elkaar. Het probleem is: niemand kan je precies vertellen hoe het moet. Dat moet je voelen. Met de handen. Het irriteerde me altijd als me niet precies werd verteld hoe ik het moest doen. Maar nu weet ik wat ze bedoelden.

Mijn insidertip voor de Kaspressknödel: ik doe er altijd veel grijze kaas in. Mijn moeder maakte de Graukas altijd zelf. Ik zie haar nog voor me hoe ze de pot met de kruiden in de kom zet. Graukas is belangrijk voor ons in het Stubaital. En dus nam ik een deel van mijn oude vaderland mee. Ik krijg ook eieren en aardappelen. Ik denk dat de dumplings dan veel sappiger zijn.

Voor de zekerheid heb ik nog een hele oude grijze kaas in de koelkast – de Zieger – voor het geval de andere te mild is. Er moet veel smaak zijn. Sommige mensen hebben een tweede fornuis in de kelder, zodat het hele huis niet naar kaas ruikt. Maar ik denk dat je het wel kunt ruiken."

"Ze moeten kleurrijk zijn!"

Anna Werlberger, 59, uit Kitzbühel. Hun specialiteit: Tiroolse spekknoedels.

D insdag en donderdag waren knoedeldagen toen ik een kind was. Dat was iets speciaals. Gelukkig hadden we als boeren iets vaker spek en worst op tafel dan normale mensen. Na de dumplings zat je echt vol. Op de knoedeldagen brachten we de koeien ook niet naar de alp. Een oud bijgeloof - men was bang dat de dieren niet allemaal veilig terug zouden komen en te vroeg als knoedelvlees zouden eindigen.

Mijn moeder leerde me al vroeg hoe ik Tiroolse spekknoedels moest maken. Toen ik een jaar of tien was, maakte ik het gerecht voor de hele familie, zeven broers en zussen, opa en tante. Daarom heb ik geen kookboek nodig, ik doe alles gewoon op gevoel, de hoeveelheden, de ingrediënten. Eerst braad ik veel spek en worst. Een kleine insidertip: was de pan daarna altijd met water en giet de bouillon bij het knoedelmengsel. De smaak gaat dus niet verloren!

Anders voeg ik gewoon zout en fijngehakte lente-uitjes toe. Nu haal ik in de zomer verse kruiden uit de tuin zoals peterselie en bieslook. Ik hou ervan de knoedels op het bord te doorboren - die kleuren. In de winter zijn de dumplings een beetje bleker, maar ze smaken bijna net zo goed. Tegenwoordig hebben we nog steeds heel vaak dumplings. De laatste keer ongeveer een week geleden.

We eten twee keer per dag warm. 'Neem geen snack!', zegt mijn man altijd. Een Oostenrijks spreekwoord zegt ook: “Lunch zonder dumplings is niets, want als je geen dumplings eet, heb je de hele dag honger.” Ik denk dat ik daarom zo slank ben. Als je niets zinnigs eet, snack dan 's avonds. En dat doe ik zelden!”

"Ik kook liever thuis!"

Waltraud "Wally" Rofner uit Weerberg. Hun specialiteit: lever- en pruimenbollen

Ik maakte mijn eerste dumplings toen ik 15 was. Ze zagen er niet echt goed uit. Sindsdien heb ik talloze dumplings gemaakt. En oefening baart kunst. Ik weet nog goed hoe ik vroeger met mijn moeder in de keuken stond. Ook het recept voor leverknoedels heb ik van haar geleerd – natuurlijk hoort daar rundersoep bij. Ik gebruik altijd speltbrood.

Voeg verse marjolein en veel bieslook toe. Ik heb van mijn moeder geleerd om veel met reuzel en vet te koken. Vandaag kook ik gezonder en heel figuurbewust. Het is belangrijk dat u 'gehakt' lever bij de slager bestelt, dan heeft het de juiste consistentie. Ik voeg ook lente-uitjes en knoflook toe, een beetje citroenschil voor een frisse smaak – en bakpoeder zodat de dumplings makkelijk rijzen.

Ik heb de truc met de citroenschil uit een kookboek gehaald. Dat vind ik zo leuk aan koken! Het wordt nooit saai.

Voordat ik de dumplings rol, voeg ik twee eetlepels paneermeel toe. Dit is tevens een insidertip, zodat ze rustig blijven. Maar let op: niet te veel! De kunst is om de perfecte stevigheid te krijgen. Als je er te veel bloem in doet, kun je het tegen de muur gooien...

Je handen moeten lekker nat zijn om te kunnen draaien. De knoedelmassa moet echt glad aanvoelen. Ik ben altijd erg benieuwd of en hoe ze smaken. Maar tot nu toe smaakten ze altijd goed.

Ik doe het werk niet voor mezelf - ik zet liever een grote pan met veel dumplings in het midden. Want ik associeer dumplings ook met samen eten in goed gezelschap. En als er genoeg tijd is, zijn er pruimenbollen als toetje.”

Geen reacties beschikbaar
Schrijf een reactie

Verder blijven lezen

Omhoog

Is uw mailbox ook aan vakantie toe?

Abonneer u dan hier op onze newsletter met exclusieve vakantietips uit Tirol.